လူတစ္ေယာက္ေသလၽွင္ လက္မႏွစ္ခုႏွင့္ ေျခမႏွစ္ခုကိုႀကိဳးခ်ည္ထားတတ္သည္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိခဲ့ပါ

လူတစ္ေယာက္ေသလၽွင္ လက္မႏွစ္ခုႏွင့္ ေျခမႏွစ္ခုကိုႀကိဳးခ်ည္ထားတတ္သည္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိခဲ့ပါ

လူတစ္ေယာက္ေသလၽွင္ လက္မႏွစ္ခုႏွင့္ ေျခမႏွစ္ခုကိုႀကိဳးခ်ည္ထားတတ္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိခဲ့ပါ။

ထုံးစံအရလုပ္သည္ဟုသာ နားလည္ထား၏။ ဟိုတုန္းက ဆရာေတာ္တစ္ပါးေဟာၾကားေသာ တရားကိုနာရင္း ဤအေၾကာင္းကို သိခြင့္ရခဲ့သည္။

ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ နားေထာင္ရင္းသေဘာက်မိသည္။ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အက်ိဳးရွိနိုင္သည့္အတြက္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

တစ္ခါတုန္းက လယ္ပိုင္ရွင္သူေဌးတစ္ေယာက္ဆီမွာ အခစားလုပ္သည့္ သူရင္းငွားတစ္ေယာက္ရွိသည္။

ေန႔စဥ္လုပ္ေနေသာ္လည္း ႀကီးပြားတိုးတက္ျခင္းမရွိ၍ စိတ္ပ်က္ေနေလ၏။ တစ္ေန႔၌ စဥ္းစားမိ၏။

လယ္ပိုင္ရွင္ထံ လယ္ေတာင္းမည္။ ကိုယ္ပိုင္ လယ္လုပ္ခြင့္ရလၽွင္ စီးပြားေရး အဆင္ေျပနိုင္သည္။

“သူေဌး သူေဌးမွာ မ်က္စိတစ္ဆုံး လက္ညိဳးထိုးမလြဲ လယ္ေတြအမ်ားႀကီးပါ။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ လယ္တစ္ကြက္ေတာင္မရွိဘူး လယ္တစ္ရွင္စာေလာက္ေပးပါ။

လယ္တစ္ရွင္စာဆိုတာ ႏြားႏွစ္ေကာင္ႏွင့္ တစ္မိုးတြင္း လုပ္ကိုင္ေလာက္တဲ့ ေျမကိုေျပာတာပါ။

သူေဌးက သူရင္းငွားကိုၾကည့္ၿပီး သနားသြားပါတယ္။ “မင္းလိုခ်င္သေလာက္ ငါေပးမယ္။

ေရာ့ ဒီမွာ ငုတ္တစ္ေခ်ာင္း ေရာ့ ဒီမွာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္း ဒီကေနသြားပါ။

မင္းလိုခ်င္သေလာက္ လယ္ေျမကိုေရာက္ရင္ငုတ္ကို တုတ္နဲ႔ရိုက္ၿပီး မွတ္ထားခဲ့။

ငုတ္အတြင္းကို မင္းပိုင္တဲ့ ေျမအျဖစ္ မွတ္ထားခဲ့။”သူေဌးစကားဆုံးေတာ့ သူရင္းငွားခမ်ာဘယ္ေလာက္ဝမ္းသာမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။

တုတ္နဲ႔ငုတ္ကိုကိုင္ၿပီး ခပ္သြက္သြက္ေလၽွာက္သြားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ျပန္ ၾကည့္လိုက္ပါတယ္။

စိတ္ထဲမွာလည္း ေတြးလိုက္ပါတယ္။”နည္းေသးတယ္” ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။

ငါလမ္းေလၽွာက္တာ ေႏွးလို႔ျဖစ္မယ္ဆိုၿပီးမေျပး႐ုံတမယ္ သြားျပန္ပါတယ္။”နည္းေသးတယ္” ဟူ၍ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

မိမိရွိပီးသား ဥစၥာမ်ားႏွင့္ ေနာက္ထပ္ရမည့္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကိုတဏွာမ်က္လုံးႏွင့္ၾကည့္လၽွင္ အေျဖက တစ္ခုတည္း ျဖစ္ပါသည္။

”နည္းေသးတယ္”ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ာ။

မိုးလင္းမွမိုးခ်ဳပ္ တကုပ္ကုပ္နဲ႔မေမာနိုင္မပန္းနိုင္ရွာေဖြေနၾကျခင္းသည္ တဏွာက ခိုင္းလို႔ျဖစ္ပါသည္။

မိုးခ်ဳပ္လို႔ စာရင္းသိမ္းၿပီး “နည္းေသးတယ္” ထပ္ရွာဦးမယ္ ေတြးျခင္းသည္ တဏွာ၏ သတၱိျဖစ္ပါသည္။

ဘုရားမသြားနိုင္ ေက်ာင္းမတက္နိုင္ေအာင္ခိုင္းေနတာ တဏွာပင္ျဖစ္သည္။

တရားမနာနိုင္ေအာင္ခုႏွစ္ရက္မၽွ တရားအားမထုတ္နိုင္ေအာင္တရားအတြက္ အခ်ိန္မေပးနိုင္ေအာင္ခိုင္းေနတာ တဏွာျဖစ္၏။

ရက္ႀကီးအခါႀကီးမွာ အမ်ားသူငါ ကုသိုလ္ေတြျပဳလို႔။

ဒါေတြကို ျမင္ေသာ္လည္း ဒီရက္က ေဈးေရာင္းလို႔ ပိုေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်က္ႏွာလႊဲတာ တဏွာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

သူရင္းငွားက နည္းေသးတယ္အေတြးနဲ႔ ငုတ္နဲ႔ တုတ္ကိုေျမမွာခ် ခါးေတာင္းကို ေျမႇာင္ေအာင္က်ိဳက္ၿပီး တုတ္နဲ႔ ငုတ္ကိုကိုင္ၿပီး ေျပးပါေတာ့တယ္။

မ်ားမ်ားရဖို႔ ျမန္ျမန္ေျပးေနျခင္းပါ။ေျပးရင္းေျပးရင္း အေမာဆို႔ၿပီး လယ္ကြက္တစ္ခုထဲကိုေမွာက္လဲသြားပါတယ္။

ကူမည့္သူမရွိဘဲ ေမွာက္လဲေနေတာ့ ပါးစပ္ထဲ ႏွာေခါင္းထဲမွ ေရဝင္ၿပီးေသသြားပါတယ္။

အေတာ္ၾကာမွ လယ္ပိုင္ရွင္က ”ေဟ့ သူရင္းငွား လယ္ယူဖို႔သြားတာျပန္လာတာမေတြ႕ေသးဘူး လာလိုက္ၾကစို႔” လို႔အနီးရွိ လူမ်ားေခၚၿပီး လိုက္ၾကည့္ပါတယ္။

လယ္ကြက္ထဲမွာ ေမွာက္လဲေသတာ ေတြ႕ေတာ့စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ေဘးကလူေတြကို ေျပာပါတယ္။

ငါက လယ္ေျမေတြကို လိုသေလာက္ေပးတယ္သူက ေျခာက္ေပပဲယူသြားတယ္ ေျပာၿပီးေျမျမဳပ္ဖို႔ ေျခာက္ေပတြင္း တစ္တြင္းတူးခိုင္းပါတယ္။

တြင္းတူးေနတုန္းမွာ ေမွာက္ခုံႀကီး ေသေနတဲ့သူရင္းငွားကို ပက္လက္လွန္လိုက္ပါတယ္။

လက္ထဲက တုတ္နဲ႔ ငုတ္က ျပဳတ္မထြက္ဘဲကိုင္ထားျမဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။

လယ္ပိုင္ရွင္က ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ၿပီး အေလာင္းကို တြင္းထဲမခ်ခင္တုတ္နဲ႔ ငုတ္ကို

သူရင္းငွား လက္ထဲမွဖုတ္လိုက္ၿပီးႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းကိုပူးခ်ည္လိုက္ပါတယ္။

ေဘးကလူေတြက လယ္ပိုင္ရွင္ကိုဘာလုပ္ဖို႔ခ်ည္တာလဲလို႔ ေမးေတာ့ လယ္ပိုင္ရွင္က ျပန္မေျဖေသးဘဲေျခမႏွစ္ေခ်ာင္းကို ပူးၿပီး ႀကိဳးနဲ႔ခ်ည္ျပန္ပါတယ္။

ၿပီးမွ ေဘးကလူေတြကို ရွင္းျပပါတယ္။”တုတ္နဲ႔ ငုတ္ကိုင္ၿပီး ညညေျပးေနမွာစိုးလို႔ေျခမနဲ႔ လက္မကို ႀကိဳးခ်ည္ထားတာပါလို႔”ေျဖလိုက္ပါတယ္။

မၾကာခဏဆိုသလို မိမိကိုယ္ကိုျပန္ေမးသင့္တဲ့ ေမးခြန္းေလး တစ္ခုရွိပါတယ္။

နင္ေျပးေနတုန္းလား ငုတ္ရိုက္ေနၿပီလား ဆိုတာပါပဲ။(ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာဝရ) ခရက္ဒစ္

Leave a Comment