ဗိုက္ဆာလို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာလာေတာင္းစားတဲ့ သူေတာင္းစားကို ဘုန္းႀကီးကအံုခဲပံုေရႊ ႔ခိုင္းလိုက္ေသာအခါ

ဗိုက္ဆာလို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာလာေတာင္းစားတဲ့ သူေတာင္းစားကို ဘုန္းႀကီးကအံုခဲပံုေရႊ ႔ခိုင္းလိုက္ေသာအခါ

တစ္ေန႔မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို လက္တစ္ဖက္တည္းရွိတဲ့ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး စားစရာ လာေတာင္းစားတယ္။ အဲ့မွာ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးနဲ႔တိုးေတာ့ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ဆီမွာ စားစရာေတာင္းတယ္။

ဆရာေတာ္က ဆြမ္းစားေဆာင္ေရွ႕ကအုတ္ပုံကို လက္ညိဳးထိုးျပၿပီး “ဒကာေတာ္ အဲ့ဒီအုတ္ပုံကို ဆြမ္းစားေဆာင္ေနာက္ အရင္ေ႐ြ႕ေပးပါအုန္း” လို႔ မိန႔္ေတာ္မူတယ္။ အဲ့ေတာ့ လက္ျပတ္ သူေတာင္းစားက ဘုန္းႀကီးကို မေက်မနပ္နဲ႔ ေျပာပါတယ္။

“အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္မွာ လက္တစ္ဖက္တည္းရွိတာ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီအုပ္ပုံကိုေ႐ြ႕ႏိုင္မွာလဲ အရွင္ဘုရား ဆြမ္းက်န္ဟင္းက်န္ေလးေတာင္ မစြန႔္ေပးခ်င္လဲေနပါ။ တပည့္ေတာ္ တစ္ျခားမွာပဲ သြားေတာင္းစားေတာ့မယ္” လို႔ေျပာေရာ ဘုန္းႀကီးက ဘာမွျပန္မေျပာဘူး။

အုတ္ပုံဆီ ေလွ်ာက္သြားၿပီး လက္တစ္ဖက္တည္းနဲ႔ အုတ္ခဲကို မ ၿပီး ဆြမ္းစားေဆာင္ ေနာက္မွာသြားခ်တယ္ ၿပီးေတာ့မွ ေလသံေအးေအးနဲ႔ ေျပာတာ “ဒီလိုအလုပ္မ်ိဳးက လက္တစ္ဖက္တည္းနဲ႔လဲ လုပ္လို႔ရတယ္”။

လက္တစ္ဖက္ျပတ္ သူေတာင္းစားလည္း ဗိုက္ကဆာ စားေသာက္စရာလဲ လိုခ်င္တာနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေျပာတဲ့အတိုင္း လုပ္ပါေလေရာ လက္တစ္ဖက္တည္းနဲ႔ အုတ္ခဲေတြ တစ္ခဲခ်င္း တစ္ခဲခ်င္းစီ ဆြမ္းစားေဆာင္ေနာက္ကို သယ္သြားခ်လိုက္တာ အခ်ိန္အေတာ္ေလးလဲၾကာေရာ အုတ္ခဲပုံတစ္ပုံလုံး ေက်ာင္းအေနာက္ ေရာက္သြားပါေလေရာ။

အဲ့ဒီေနာက္ ဘုန္းႀကီးလဲ ထမင္းဟင္းေတြကို ေကာင္းေကာင္းျပင္ဆင္ၿပီး ေကြၽးလိုက္တယ္။သူေတာင္းစား ထမင္းစားၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးက ပိုက္ဆံတခ်ိဳ႕ ထုတ္ေပးတယ္။ သူေတာင္းစားလည္း ပိုက္ဆံေတြရေတာ့ အရမ္းဝမ္းသာသြားတယ္။

ဒါနဲ႔ “ေက်းဇူးတင္လိုက္တာဘုရား ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အရွင္ဘုရား” နဲ႔ ထိုင္ရွိခိုးေရာ။ ဘုန္းႀကီးကေျပာတာ “ဘုန္းဘုန္းကို ေက်းဇူးတင္စရာ မလိုပါဘူး ဒကာေတာ္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီပိုက္ဆံေတြဟာ ဒကာေတာ္ရဲ႕ အားအင္အစြမ္းအစကေန လာတဲ့ပိုက္ဆံေတြပဲေလ” တဲ့။

သူေတာင္းစားဟာ သူရဲ႕အစြမ္းအစကေန ရတဲ့ေငြအတြက္ အရမ္းၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္မိတယ္လို႔ ခံစားရတယ္။“တပည့္ေတာ္ အၿမဲမွတ္သားထားပါ့မယ္ ဘုရား” ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးကို ေက်းဇူးတင္စြာနဲ႔ ကန္ေတာ့ၿပီး ထြက္ခြာသြားခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ထပ္ ေလးငါးရက္ေလာက္ ထပ္ၾကာေတာ့ ေနာက္ထပ္ သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္က ေက်ာင္းမွာလာၿပီး ဆြမ္းက်န္ထမင္းက်န္ ထပ္လာ ေတာင္းစားတယ္။ “ဘုန္းႀကီးလည္း သူေတာင္းစားကို ဆြမ္းစားေဆာင္ေနာက္ ေခၚသြားၿပီး အုတ္ပုံကို လက္ညိဳးထိုးျပၿပီး ဒီအုတ္ပုံကို ဆြမ္းစာေဆာင္အေရွ႕ အရင္ေ႐ြ႕ေပးပါအုန္း လို႔ေျပာတယ္”။

ဒါေပမဲ့ ေျခလက္အေကာင္းနဲ႔ အဲ့ဒီသူေတာင္းစားဟာ ဘုန္းႀကီးခိုင္းတာကို စိတ္မဝင္စားပါဘူး။ “ဆြမ္းက်န္ေလး ေတာင္းစားတာေတာင္ မေကြၽးခ်င္ဘူး။ လူကိုမ်ား ဟိုခိုင္းလိုက္ ဒီခိုင္းလိုက္နဲ႔” လို႔ မေက်မနပ္နဲ႔ေျပာၿပီး ထြက္ခြာသြားေတာ့တယ္။

ေက်ာင္းထဲကသံဃာေတြ အဲ့တာေတြကိုျမင္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးကို ဝိုင္းေမးၾကတယ္။ “အရင္တစ္ေခါက္တုန္းက အရွင္ဘုရားက ဟိုသူေတာင္းစားကို ဒီအုတ္ပုံႀကီး ဆြမ္းစားေဆာင္ေနာက္ ေ႐ြ႕ခိုင္းတယ္။ တကယ္တမ္းေတာ့ အဲ့ဒီလူဟာ အရင္တုန္းက ဘုန္းႀကီး အုတ္ပုံေ႐ြ႕ဖို႔ခိုင္းလိုက္တဲ့ လက္တစ္ဖက္ျပတ္နဲ႔ သူေတာင္းစားပါပဲ။

သူဟာ ဘုန္းႀကီးနဲ႔ဆုံေတြ႕ ခြင့္ ရခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ကိုယ္တြင္းမွာရွိတဲ့ သူရဲ႕တန္ဖိုးကို သိရွိနားလည္သြားခဲ့ၿပီး သူနဲ႔ သင့္ေတာ္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အလုပ္အကိုင္ေတြကို ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေျခအေန ေကာင္းမြန္ျမင့္တက္ လာေစႏိုင္ခဲ့ေတာ့တာပါပဲ။

(မိမိကိုယ္ကို ယုံၾကည္၊ ကိုယ့္ရဲ႕တန္ဖိုးကို ကိုယ္သိတတ္ၿပီး ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတတ္ျခင္းဟာ လူျဖစ္ျခင္းရဲ႕ အေရးအႀကီးဆုံးအေျခခံ အေၾကာင္းအရင္းပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္) လြပ္လပ္မႈ႕ဆိုတာ လူတိုင္းအတြက္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ကသာ ေ႐ြးခ်ယ္မလားဆိုတာ မူတည္သြားတာပါ။

Leave a Comment